Перформансите на една веб-страница не се само прашање на тоа колку брзо се вчитува страницата. Дури и ако содржината се појави за неколку секунди, бавниот одзив на копчињата или неочекуваните поместувања на распоредот можат да ги иритираат посетителите и да влијаат врз нивното искуство. Па, како да утврдите дали вашата веб-страница работи добро? Core Web Vitals се клучните метрики за перформанси на Google кои ги мерат брзината на вчитување, интерактивноста и визуелната стабилност. Во овој водич ќе дознаете повеќе за трите метрики на Core Web Vitals, нивните препорачани прагови и алатките што можете да ги користите за мерење и подобрување на перформансите на вашата веб-страница.
Што се Core Web Vitals?
Core Web Vitals се збир метрики за перформанси воведени од Google за мерење на важни аспекти од корисничкото искуство на една веб-страница. Овие метрики се фокусираат на три главни фактори: перформанси при вчитување, интерактивност и визуелна стабилност. Со други зборови, тие им помагаат на сопствениците на веб-страници да разберат колку брзо се вчитува страницата, колку непречено корисниците можат да комуницираат со неа и дали нејзината содржина останува стабилна додека се вчитува.
Перформансите на веб-страницата не се однесуваат само на тоа колку брзо се отвора страницата. Една веб-страница може да ја вчита својата содржина за кратко време, но ако корисниците мора да чекаат пред да можат да кликнат на копче или ако распоредот на страницата неочекувано се менува, целокупното искуство сепак може да биде лошо. Core Web Vitals помагаат да се идентификуваат овие проблеми и обезбедуваат мерливи цели за подобрување на перформансите на веб-страницата.
Google моментално користи три метрики на Core Web Vitals: Largest Contentful Paint (LCP), Interaction to Next Paint (INP) и Cumulative Layout Shift (CLS). Секоја метрика мери различен дел од корисничкото искуство, па подобрувањето на една од нив не значи нужно дека ќе се подобрат и другите две.
Зошто се важни Core Web Vitals?
Една веб-страница треба да им обезбеди непречено и сигурно искуство на своите посетители. Кога страницата се вчитува предолго, корисниците може да ја напуштат пред да стигнат до информациите што им се потребни. Слично на тоа, ако копчињата реагираат бавно или елементите на страницата неочекувано се поместуваат, посетителите може да се изнервираат и тешко да ги завршат своите задачи.
Core Web Vitals им помагаат на сопствениците на веб-страници да ги идентификуваат овие проблеми со користење мерливи податоци за перформансите, наместо да се потпираат само на личните впечатоци. На пример, програмер може да ја тестира веб-страницата на моќен компјутер и да заклучи дека се вчитува брзо. Меѓутоа, посетителите што користат постари мобилни уреди или побавни интернет-врски може да имаат многу подолго време на вчитување.
Поради овие разлики, следењето на перформансите е важно. Со анализа на податоците од Core Web Vitals, програмерите можат да утврдат кои делови од веб-страницата треба да се подобрат и дали нивните напори за оптимизација ги даваат очекуваните резултати.
Core Web Vitals се релевантни и за оптимизацијата за пребарувачи (SEO). Google ги користи сигналите за искуството на страницата во своите системи за рангирање, но добрите резултати на Core Web Vitals не гарантираат повисоко рангирање. Релевантната содржина и многу други фактори остануваат важни. Затоа, подобрувањето на овие метрики треба да се смета за дел од пошироката стратегија за изградба на корисна, пристапна и сигурна веб-страница.
Кои се трите метрики на Core Web Vitals?
Секоја метрика на Core Web Vitals се фокусира на одреден аспект од перформансите на веб-страницата. Разбирањето на начинот на кој функционираат го олеснува идентификувањето на проблемите со перформансите и изборот на соодветни техники за оптимизација.
Што е Largest Contentful Paint (LCP)?
Largest Contentful Paint (LCP) мери колку време е потребно да се појави најголемата слика или текстуален блок видлив во почетниот приказ (viewport). Оваа метрика помага да се процени кога главната содржина на страницата станува видлива за корисникот.
На пример, замислете дека посетител отвора статија на блог. Позадината на страницата и навигациското мени може да се појават речиси веднаш, но главниот наслов или истакнатата слика може да се вчитуваат неколку секунди. Во оваа ситуација, посетителот може да има чувство дека страницата сè уште се вчитува, иако некои од нејзините елементи веќе се видливи. Добар резултат за LCP треба да изнесува 2,5 секунди или помалку. Ако вредноста е меѓу 2,5 и 4 секунди, страницата треба да се подобри. Вредност на LCP поголема од 4 секунди се смета за лоша.
Повеќе фактори можат да влијаат врз LCP, вклучувајќи бавно време на одзив на серверот, големи слики, CSS и JavaScript што го блокираат рендерирањето и доцнења при откривањето на главната содржина.
За да го подобрат LCP, сопствениците на веб-страници можат да ги преземат следните чекори:
- Оптимизирајте ги сликите: Намалете ја големината на датотеките со слики и користете современи формати како WebP или AVIF кога е соодветно.
- Подобрете го времето на одзив на серверот: Користете ефикасни хостинг-ресурси, кеширање и мрежа за испорака на содржина (CDN) кога се соодветни за веб-страницата.
- Дајте приоритет на главната содржина: Погрижете се прелистувачот да може да ги открие важните слики директно од HTML-изворот и, по потреба, да даде приоритет на нивното вчитување.
- Намалете ги ресурсите што го блокираат рендерирањето: Оптимизирајте ги CSS и JavaScript датотеките што го спречуваат прелистувачот да ја прикаже главната содржина.
- Избегнувајте lazy-loading на LCP-сликата: Ако една слика најверојатно е LCP-елементот, одложувањето на нејзиното вчитување може страницата да ја направи да изгледа побавна.
Овие техники можат да го скратат времето што корисниците го поминуваат чекајќи да се појави главната содржина. Сепак, најефикасното решение зависи од причината за доцнењето, па затоа е важно страницата да се измери пред да се прават промени.
Што е Interaction to Next Paint (INP)?
Interaction to Next Paint (INP) мери колку брзо реагира веб-страницата кога корисниците комуницираат со неа. Ја оценува доцнењето меѓу интеракцијата на корисникот, како што е кликнување на копче или притискање на тастер, и следното визуелно ажурирање што го прикажува прелистувачот.
Замислете онлајн-продавница во која посетител кликнува на копчето „Додај во кошничка“. Ако на прелистувачот му треба забележително време да ја ажурира кошничката, посетителот може да помисли дека копчето не функционирало и да кликне повторно. Тоа може да предизвика збунетост, па дури и да доведе до дупли дејства.
INP помага да се идентификуваат ваквите проблеми со мерење на одзивноста на страницата во текот на целата посета на корисникот. За разлика од First Input Delay (FID), кој го мереше само доцнењето пред прелистувачот да почне да ја обработува првата интеракција, INP го зема предвид пошироко искуството со интеракциите во текот на целиот животен век на страницата. Добар резултат за INP е 200 милисекунди или помалку. Вредностите над 200 и до 500 милисекунди треба да се подобрат, додека вредностите над 500 милисекунди се сметаат за лоши.
JavaScript е честа причина за лош INP, бидејќи прелистувачот можеби треба да изврши скрипти пред да може да одговори на внесот од корисникот и да прикаже ажурирање. Долготрајните задачи можат да го спречат прелистувачот навремено да ги обработи интеракциите.
За да го подобрат INP, програмерите можат да користат неколку техники:
- Намалете го непотребниот JavaScript: Отстранете го некористениот код и избегнувајте вчитување скрипти што не се потребни за тековната страница.
- Поделете ги долгите задачи: Поделете ги големите JavaScript задачи на помали, за прелистувачот да има повеќе можности да ги обработи интеракциите на корисниците.
- Оптимизирајте ги event handler-ите: Функциите поврзани со интеракциите нека бидат што е можно поедноставни и поефикасни.
- Избегнувајте непотребни ажурирања на DOM: Ажурирањето на премногу елементи одеднаш може да го зголеми времето на рендерирање и да го одложи следното визуелно ажурирање.
- Намалете ги скриптите од трети страни: Аналитичките алатки, рекламните скрипти и вградените сервиси можат да трошат ресурси за обработка и да влијаат врз одзивноста.
Подобрувањето на INP бара повеќе од намалување на вкупната големина на JavaScript датотеките. Програмерите треба да разберат и кога се извршуваат скриптите и колку работа мора да изврши прелистувачот по една интеракција.
Што е Cumulative Layout Shift (CLS)?
Cumulative Layout Shift (CLS) ја мери визуелната стабилност на веб-страницата. Се фокусира на неочекуваните промени во позицијата на видливите елементи додека страницата се прикажува.
На пример, замислете дека посетител чита статија и одеднаш текстот се помести надолу бидејќи над него се појавила реклама. Ако посетителот токму сакал да кликне на линк, неочекуваното поместување може да предизвика да кликне на друг елемент. Ваквите промени во распоредот можат да ја направат веб-страницата тешка за користење, особено на мобилни уреди каде што видливата површина е ограничена. Добар резултат за CLS е 0,1 или помалку. Резултатите над 0,1 и до 0,25 треба да се подобрат, додека резултатите над 0,25 се сметаат за лоши.
Неколку чести проблеми можат да предизвикаат неочекувани поместувања на распоредот. Сликите без дефинирани димензии, динамички вметнатите реклами, содржината што се вчитува доцна и веб-фонтовите што го менуваат изгледот на текстот можат да влијаат врз визуелната стабилност.
Следните техники можат да помогнат во подобрувањето на CLS:
- Поставете димензии на сликите: Наведете ги ширината и висината на сликите или користете CSS aspect ratio за да го резервирате потребниот простор пред сликата да се вчита.
- Резервирајте простор за рекламите: Одвојте доволно простор за контејнерите за реклами, за да спречите поместување на околната содржина кога ќе се појават рекламите.
- Избегнувајте вметнување содржина над постоечката содржина: Ако треба да се прикажат нови елементи, поставете ги таму каде што нема неочекувано да ја поместат содржината што корисниците веќе ја гледаат.
- Оптимизирајте го вчитувањето на фонтовите: Користете соодветни стратегии за вчитување фонтови и резервни фонтови за да ги намалите неочекуваните промени во распоредот на текстот.
- Користете соодветни CSS анимации: Кога е можно, претпочитајте анимации базирани на својства како transform и opacity, наместо на својства што предизвикуваат промени во распоредот.
Важно е да се разбере дека не секое поместување на распоредот е штетно. Промената што настанува директно како одговор на интеракција на корисникот може да биде очекувана. CLS се фокусира на неочекуваната визуелна нестабилност и користи метод на бодување заснован на влијанието и растојанието на поместувањата на распоредот.
Кои се препорачаните прагови за Core Web Vitals?
Google обезбедува конкретни прагови за да им помогне на сопствениците на веб-страници да утврдат дали нивните страници нудат добро корисничко искуство. Овие прагови ги делат перформансите во три категории: добро, треба подобрување и лошо.
Овие прагови им помагаат на програмерите да ја оценат секоја метрика посебно. Сепак, еден тест не е доволен за да се утврди дали веб-страницата постојано обезбедува добро искуство.
Google препорачува Core Web Vitals да се оценуваат на 75-тиот перцентил од посетите на страницата, при што резултатите за мобилни уреди и за десктоп се разгледуваат одделно. Тоа значи дека најмалку 75% од измерените посети треба да го исполнат прагот „добро“ за секоја метрика.
На пример, да претпоставиме дека една веб-страница има вредност на LCP од 2 секунди на 75-тиот перцентил. Тоа значи дека 75% од измерените посети на страницата имаат LCP од 2 секунди или помалку, што го исполнува препорачаниот праг.
Веб-страницата треба да се стреми да ги исполни праговите „добро“ за сите три метрики, наместо да се фокусира само на својот најдобар резултат.
Кои се алатките за мерење на Core Web Vitals?
Core Web Vitals може да се мерат со неколку алатки што ги обезбедува Google. Овие алатки им помагаат на програмерите да разберат како функционира веб-страницата и да ги идентификуваат областите што треба да се подобрат.
PageSpeed Insights
PageSpeed Insights е една од најкорисните алатки за проверка на Core Web Vitals. Обезбедува и податоци од реални корисници, кога се достапни, и лабораториски податоци собрани преку симулиран тест. Нуди и предлози за подобрување на перформансите на страницата.
Google Search Console
Google Search Console вклучува извештај за Core Web Vitals што покажува кои групи страници обезбедуваат добро корисничко искуство, а кои треба да се подобрат. Користи податоци од реалниот свет за да им помогне на сопствениците на веб-страници да ги идентификуваат проблемите со перформансите на повеќе страници.
Chrome DevTools и Lighthouse
Chrome DevTools и Lighthouse им помагаат на програмерите да ги тестираат перформансите на страницата во контролирана средина. Тие можат да идентификуваат проблеми поврзани со извршувањето на JavaScript, вчитувањето слики, поместувањата на распоредот и други фактори што влијаат врз Core Web Vitals.
Која е разликата меѓу теренските и лабораториските податоци?
Core Web Vitals може да се оценуваат со два вида податоци: теренски (field) и лабораториски (lab) податоци. Разбирањето на разликата им помага на програмерите да ги толкуваат резултатите од тестовите и да го изберат вистинскиот пристап за подобрување на перформансите на веб-страницата.
Теренски податоци
Теренските податоци се собираат од реални корисници додека ја прелистуваат веб-страницата. Тие ги одразуваат вистинските услови на прелистување, вклучувајќи различни уреди, мрежни врски и интеракции на корисниците.
Овие податоци се особено корисни за да се разбере дали веб-страницата ги исполнува препорачаните прагови на Google за Core Web Vitals во реални ситуации.
Лабораториски податоци
Лабораториските податоци се собираат во контролирана тест-средина со алатки како Lighthouse. Тие им помагаат на програмерите да ги репродуцираат проблемите со перформансите и да ги истражат нивните можни причини.
За разлика од теренските податоци, лабораториските податоци не го претставуваат секое реално корисничко искуство. Затоа, веб-страницата може да добие различни резултати од лабораториските тестови и од мерењата кај реални корисници.
Како да ги подобрите Core Web Vitals
Подобрувањето на Core Web Vitals бара идентификување на проблемите што влијаат врз брзината на вчитување, интерактивноста и визуелната стабилност. Вистинското решение зависи од тоа која метрика има лоши резултати.
Подобрете го Largest Contentful Paint (LCP)
За да го подобрат LCP, програмерите треба да се фокусираат на што побрзо вчитување на најголемиот видлив елемент со содржина. Вообичаените подобрувања вклучуваат оптимизирање на сликите, избор на сигурна услуга за веб-хостинг, намалување на времето на одзив на серверот, овозможување кеширање и избегнување непотребни доцнења при вчитувањето на важните ресурси.
Подобрете го Interaction to Next Paint (INP)
INP може да се подобри со намалување на долготрајните JavaScript задачи и минимизирање на непотребната работа на главната нишка (main thread). Програмерите треба да ги оптимизираат и event handler-ите и да избегнуваат прелистувачот да врши премногу работа откако корисникот ќе кликне, ќе допре или ќе пишува.
Подобрете го Cumulative Layout Shift (CLS)
За да го намалат CLS, програмерите треба да резервираат простор за слики, видеа, реклами и други елементи пред тие да се вчитаат. Избегнувајте неочекувано вметнување нова содржина над постоечката и, кога е можно, користете конзистентни димензии за визуелните елементи.
Заклучок
Core Web Vitals им помагаат на програмерите да разберат како корисниците ја доживуваат веб-страницата во однос на перформансите при вчитување, интерактивноста и визуелната стабилност. Со мерење на LCP, INP и CLS, сопствениците на веб-страници можат да ги идентификуваат проблемите со перформансите и да им дадат приоритет на подобрувањата што ги прават нивните страници полесни за користење.
Редовното следење, податоците од реални корисници и целната оптимизација можат да им помогнат на веб-страниците да одржуваат добри резултати на Core Web Vitals со текот на времето
Често поставувани прашања
1. Која е разликата меѓу теренските и лабораториските податоци?
Теренските податоци доаѓаат од реални корисници што ја посетуваат веб-страницата, додека лабораториските податоци се собираат во контролирана тест-средина. Теренските податоци го одразуваат вистинското корисничко искуство, додека лабораториските им помагаат на програмерите да ги репродуцираат и дијагностицираат проблемите со перформансите.
2. Како можам да ги подобрам резултатите на Core Web Vitals?
Можете да ги подобрите Core Web Vitals со оптимизирање на сликите, намалување на непотребниот JavaScript, подобрување на времето на одзив на серверот, овозможување кеширање и спречување неочекувани поместувања на распоредот.
