De prestaties van een website draaien om meer dan alleen hoe snel een pagina laadt. Zelfs als je content binnen enkele seconden verschijnt, kunnen traag reagerende knoppen of onverwachte verschuivingen in de lay-out bezoekers frustreren en hun ervaring negatief beïnvloeden. Hoe kun je dan bepalen of je website goed presteert? Core Web Vitals zijn de belangrijkste prestatiemetrics van Google, die laadsnelheid, interactiviteit en visuele stabiliteit meten. In deze gids lees je meer over de drie Core Web Vitals-metrics, de aanbevolen drempelwaarden en de tools waarmee je de prestaties van je website kunt meten en verbeteren.
Wat zijn Core Web Vitals?
Core Web Vitals zijn een reeks prestatiemetrics die Google heeft geïntroduceerd om belangrijke aspecten van de gebruikerservaring op een website te meten. Deze metrics richten zich op drie hoofdfactoren: laadprestaties, interactiviteit en visuele stabiliteit. Met andere woorden: ze helpen website-eigenaren te begrijpen hoe snel een pagina laadt, hoe soepel gebruikers ermee kunnen werken en of de content stabiel blijft tijdens het laden.
De prestaties van een website gaan niet alleen over hoe snel een pagina opent. Een website kan zijn content in korte tijd laden, maar als gebruikers moeten wachten voordat ze op een knop kunnen klikken of als de lay-out van de pagina onverwacht verandert, kan de algehele ervaring nog steeds slecht zijn. Core Web Vitals helpen deze problemen te signaleren en bieden meetbare doelen om de prestaties van een website te verbeteren.
Google gebruikt momenteel drie Core Web Vitals-metrics: Largest Contentful Paint (LCP), Interaction to Next Paint (INP) en Cumulative Layout Shift (CLS). Elke metric meet een ander onderdeel van de gebruikerservaring. Als je er één verbetert, betekent dat dus niet automatisch dat de andere twee ook beter worden.
Waarom zijn Core Web Vitals belangrijk?
Een website moet bezoekers een soepele en betrouwbare ervaring bieden. Als een pagina te lang laadt, haken gebruikers mogelijk af voordat ze de informatie vinden die ze nodig hebben. Ook als knoppen traag reageren of elementen op de pagina onverwacht verspringen, kunnen bezoekers gefrustreerd raken en moeite hebben om hun taken af te ronden.
Core Web Vitals helpen website-eigenaren deze problemen op te sporen aan de hand van meetbare prestatiegegevens, in plaats van alleen op persoonlijke indrukken te vertrouwen. Een ontwikkelaar kan een website bijvoorbeeld testen op een krachtige computer en vaststellen dat die snel laadt. Bezoekers met oudere mobiele apparaten of tragere internetverbindingen kunnen echter veel langere laadtijden ervaren.
Door deze verschillen is het monitoren van prestaties belangrijk. Door Core Web Vitals-gegevens te analyseren, kunnen ontwikkelaars vaststellen welke onderdelen van een website verbetering nodig hebben en nagaan of hun optimalisaties het verwachte resultaat opleveren.
Core Web Vitals zijn ook relevant voor zoekmachineoptimalisatie (SEO). Google gebruikt signalen over de paginabeleving in zijn rankingsystemen, maar goede Core Web Vitals-scores garanderen geen hogere posities. Relevante content en veel andere factoren blijven belangrijk. Het verbeteren van deze metrics kun je daarom het beste zien als onderdeel van een bredere strategie om een nuttige, toegankelijke en betrouwbare website te bouwen.
Wat zijn de drie Core Web Vitals-metrics?
Elke Core Web Vitals-metric richt zich op een specifiek aspect van de prestaties van een website. Als je begrijpt hoe ze werken, wordt het eenvoudiger om prestatieproblemen te herkennen en de juiste optimalisatietechnieken te kiezen.
Wat is Largest Contentful Paint (LCP)?
Largest Contentful Paint (LCP) meet hoe lang het duurt voordat de grootste afbeelding of het grootste tekstblok in de initiële viewport verschijnt. Deze metric geeft een indicatie van het moment waarop de hoofdcontent van een pagina zichtbaar wordt voor de gebruiker.
Stel dat een bezoeker een blogartikel opent. De achtergrond en het navigatiemenu verschijnen misschien vrijwel direct, maar de hoofdkop of uitgelichte afbeelding heeft enkele seconden nodig om te laden. In dat geval kan de bezoeker het gevoel hebben dat de pagina nog aan het laden is, ook al zijn sommige elementen al zichtbaar. Een goede LCP-score is 2,5 seconden of minder. Ligt de waarde tussen 2,5 en 4 seconden, dan heeft de pagina verbetering nodig. Een LCP-waarde van meer dan 4 seconden wordt als slecht beschouwd.
Verschillende factoren kunnen de LCP beïnvloeden, waaronder trage serverresponstijden, grote afbeeldingen, render-blocking CSS en JavaScript, en vertraging bij het ontdekken van de hoofdcontent.
Om de LCP te verbeteren, kunnen website-eigenaren de volgende stappen zetten:
- Afbeeldingen optimaliseren: Verklein de bestandsgrootte van afbeeldingen en gebruik waar mogelijk moderne formaten zoals WebP of AVIF.
- Serverresponstijden verbeteren: Gebruik efficiënte hostingresources, caching en een content delivery network (CDN) wanneer deze geschikt zijn voor de website.
- De hoofdcontent voorrang geven: Zorg ervoor dat de browser belangrijke afbeeldingen direct in de HTML-broncode kan vinden en geef het laden ervan zo nodig voorrang.
- Render-blocking resources beperken: Optimaliseer CSS- en JavaScript-bestanden die verhinderen dat de browser de hoofdcontent weergeeft.
- Geen lazy loading voor de LCP-afbeelding: Als een afbeelding waarschijnlijk het LCP-element is, kan het uitstellen van het laden ervan de pagina trager laten lijken.
Met deze technieken kun je de tijd verkorten die gebruikers moeten wachten tot de hoofdcontent verschijnt. De meest effectieve oplossing hangt echter af van de oorzaak van de vertraging. Het is daarom belangrijk om de pagina eerst te meten voordat je wijzigingen doorvoert.
Wat is Interaction to Next Paint (INP)?
Interaction to Next Paint (INP) meet hoe responsief een website aanvoelt wanneer gebruikers ermee werken. De metric beoordeelt de vertraging tussen een interactie van de gebruiker, zoals het klikken op een knop of het indrukken van een toets, en de volgende visuele update die de browser weergeeft.
Neem een webwinkel waar een bezoeker op de knop In winkelwagen klikt. Als het merkbaar lang duurt voordat de browser de winkelwagen bijwerkt, denkt de bezoeker misschien dat de knop niet werkte en klikt hij nogmaals. Dat kan verwarring veroorzaken en zelfs leiden tot dubbele acties.
INP helpt dit soort problemen op te sporen door de responsiviteit van een pagina gedurende het hele bezoek van de gebruiker te meten. In tegenstelling tot First Input Delay (FID), dat alleen de vertraging mat voordat de browser begon met het verwerken van de eerste interactie, kijkt INP naar de bredere interactie-ervaring gedurende de volledige levensduur van een pagina. Een goede INP-score is 200 milliseconden of minder. Waarden boven 200 milliseconden en tot 500 milliseconden hebben verbetering nodig, terwijl waarden boven 500 milliseconden als slecht worden beschouwd.
JavaScript is een veelvoorkomende oorzaak van een slechte INP, omdat de browser mogelijk eerst scripts moet uitvoeren voordat hij op invoer van de gebruiker kan reageren en een update kan weergeven. Langlopende taken kunnen verhinderen dat de browser interacties snel verwerkt.
Om de INP te verbeteren, kunnen ontwikkelaars verschillende technieken gebruiken:
- Overbodige JavaScript beperken: Verwijder ongebruikte code en laad geen scripts die voor de huidige pagina niet nodig zijn.
- Lange taken opsplitsen: Verdeel grote JavaScript-taken in kleinere taken, zodat de browser vaker de kans krijgt om interacties van gebruikers te verwerken.
- Event handlers optimaliseren: Houd functies die met interacties te maken hebben zo eenvoudig en efficiënt mogelijk.
- Overbodige DOM-updates vermijden: Als je te veel elementen tegelijk bijwerkt, kan de renderingtijd toenemen en wordt de volgende visuele update vertraagd.
- Scripts van derden beperken: Analysetools, advertentiescripts en ingesloten diensten kunnen rekenkracht verbruiken en de responsiviteit beïnvloeden.
Het verbeteren van de INP vraagt om meer dan alleen het verkleinen van de totale omvang van JavaScript-bestanden. Ontwikkelaars moeten ook begrijpen wanneer scripts worden uitgevoerd en hoeveel werk de browser na een interactie moet verrichten.
Wat is Cumulative Layout Shift (CLS)?
Cumulative Layout Shift (CLS) meet de visuele stabiliteit van een webpagina. De metric richt zich op onverwachte veranderingen in de positie van zichtbare elementen terwijl de pagina wordt weergegeven.
Stel dat een bezoeker een artikel leest en de tekst plotseling naar beneden ziet schuiven omdat er een advertentie boven is verschenen. Als de bezoeker net op een link wilde klikken, kan die onverwachte verschuiving ertoe leiden dat hij op een ander element klikt. Zulke lay-outwijzigingen kunnen een website lastig in gebruik maken, vooral op mobiele apparaten waar het zichtbare gebied beperkt is. Een goede CLS-score is 0,1 of lager. Scores boven 0,1 en tot 0,25 hebben verbetering nodig, terwijl scores boven 0,25 als slecht worden beschouwd.
Verschillende veelvoorkomende problemen kunnen onverwachte layout shifts veroorzaken. Afbeeldingen zonder opgegeven afmetingen, dynamisch ingevoegde advertenties, laat ladende content en webfonts die het uiterlijk van tekst veranderen, kunnen allemaal de visuele stabiliteit beïnvloeden.
De volgende technieken kunnen helpen om de CLS te verbeteren:
- Afmetingen van afbeeldingen instellen: Geef de breedte en hoogte van afbeeldingen op of gebruik CSS-beeldverhoudingen om de benodigde ruimte te reserveren voordat een afbeelding laadt.
- Ruimte reserveren voor advertenties: Wijs voldoende ruimte toe aan advertentiecontainers, zodat de omliggende content niet verschuift wanneer advertenties verschijnen.
- Geen content boven bestaande content invoegen: Als er nieuwe elementen moeten worden weergegeven, plaats ze dan op een plek waar ze de content die gebruikers al bekijken niet onverwacht verplaatsen.
- Het laden van lettertypen optimaliseren: Gebruik geschikte strategieën voor het laden van lettertypen en fallback-lettertypen om onverwachte veranderingen in de tekstopmaak te beperken.
- Geschikte CSS-animaties gebruiken: Kies waar mogelijk voor animaties op basis van eigenschappen zoals transform en opacity, in plaats van eigenschappen die lay-outwijzigingen veroorzaken.
Het is belangrijk om te begrijpen dat niet elke layout shift schadelijk is. Een wijziging die direct volgt op een interactie van de gebruiker kan verwacht zijn. CLS richt zich op onverwachte visuele instabiliteit en gebruikt een scoremethode die is gebaseerd op de impact en de afstand van layout shifts.
Wat zijn de aanbevolen drempelwaarden voor Core Web Vitals?
Google hanteert specifieke drempelwaarden waarmee website-eigenaren kunnen bepalen of hun pagina’s een goede gebruikerservaring bieden. Deze drempelwaarden verdelen de prestaties in drie categorieën: goed, verbetering nodig en slecht.
Met deze drempelwaarden kunnen ontwikkelaars elke metric afzonderlijk beoordelen. Eén enkele test is echter niet genoeg om vast te stellen of een website consequent een goede ervaring biedt.
Google raadt aan om Core Web Vitals te beoordelen op het 75e percentiel van de paginabezoeken, waarbij mobiele en desktopresultaten apart worden bekeken. Dat betekent dat minstens 75% van de gemeten bezoeken voor elke metric aan de drempelwaarde voor goed moet voldoen.
Stel bijvoorbeeld dat een website een LCP-waarde van 2 seconden heeft op het 75e percentiel. Dat betekent dat 75% van de gemeten paginabezoeken een LCP van 2 seconden of minder heeft, wat voldoet aan de aanbevolen drempelwaarde.
Een website zou moeten streven naar goede waarden voor alle drie de metrics, in plaats van zich alleen te richten op de sterkste score.
Met welke tools meet je Core Web Vitals?
Core Web Vitals kun je meten met verschillende tools van Google. Deze tools helpen ontwikkelaars te begrijpen hoe een website presteert en welke onderdelen verbetering nodig hebben.
PageSpeed Insights
PageSpeed Insights is een van de handigste tools om Core Web Vitals te controleren. De tool biedt zowel gegevens van echte gebruikers, indien beschikbaar, als labgegevens die met een gesimuleerde test zijn verzameld. Daarnaast geeft de tool suggesties om de prestaties van de pagina te verbeteren.
Google Search Console
Google Search Console bevat een Core Web Vitals-rapport dat laat zien welke groepen pagina’s een goede gebruikerservaring bieden en welke verbetering nodig hebben. Het rapport gebruikt gegevens van echte gebruikers om website-eigenaren te helpen prestatieproblemen op meerdere pagina’s op te sporen.
Chrome DevTools en Lighthouse
Met Chrome DevTools en Lighthouse kunnen ontwikkelaars de prestaties van een pagina testen in een gecontroleerde omgeving. Ze brengen problemen aan het licht die te maken hebben met het uitvoeren van JavaScript, het laden van afbeeldingen, layout shifts en andere factoren die de Core Web Vitals beïnvloeden.
Wat is het verschil tussen velddata en labdata?
Core Web Vitals kunnen worden beoordeeld aan de hand van twee soorten gegevens: velddata en labdata. Als je het verschil begrijpt, kun je testresultaten beter interpreteren en de juiste aanpak kiezen om de prestaties van je website te verbeteren.
Velddata
Velddata wordt verzameld bij echte gebruikers terwijl ze een website bezoeken. Deze gegevens weerspiegelen de werkelijke omstandigheden, waaronder verschillende apparaten, netwerkverbindingen en interacties van gebruikers.
Deze gegevens zijn vooral nuttig om te begrijpen of een website in de praktijk voldoet aan de door Google aanbevolen drempelwaarden voor Core Web Vitals.
Labdata
Labdata wordt verzameld in een gecontroleerde testomgeving met tools zoals Lighthouse. Hiermee kunnen ontwikkelaars prestatieproblemen reproduceren en de mogelijke oorzaken onderzoeken.
In tegenstelling tot velddata geeft labdata niet elke praktijkervaring van gebruikers weer. Een website kan daarom verschillende resultaten krijgen bij labtests en metingen bij echte gebruikers.
Hoe verbeter je de Core Web Vitals?
Om de Core Web Vitals te verbeteren, moet je eerst vaststellen welke problemen de laadsnelheid, interactiviteit en visuele stabiliteit beïnvloeden. De juiste oplossing hangt af van de metric die slecht scoort.
Largest Contentful Paint (LCP) verbeteren
Om de LCP te verbeteren, moeten ontwikkelaars ervoor zorgen dat het grootste zichtbare contentelement zo snel mogelijk laadt. Veelvoorkomende verbeteringen zijn het optimaliseren van afbeeldingen, het kiezen van een betrouwbare webhostingdienst, het verkorten van serverresponstijden, het inschakelen van caching en het voorkomen van onnodige vertraging bij het laden van belangrijke resources.
Interaction to Next Paint (INP) verbeteren
De INP kun je verbeteren door langlopende JavaScript-taken te beperken en onnodig werk op de main thread tot een minimum te beperken. Ontwikkelaars moeten ook event handlers optimaliseren en voorkomen dat de browser te veel werk moet doen nadat een gebruiker klikt, tikt of typt.
Cumulative Layout Shift (CLS) verbeteren
Om de CLS te verlagen, moeten ontwikkelaars ruimte reserveren voor afbeeldingen, video’s, advertenties en andere elementen voordat deze laden. Voeg nieuwe content niet onverwacht boven bestaande content in en gebruik waar mogelijk vaste afmetingen voor visuele elementen.
Tot slot
Core Web Vitals helpen ontwikkelaars te begrijpen hoe gebruikers een website ervaren op het gebied van laadprestaties, interactiviteit en visuele stabiliteit. Door LCP, INP en CLS te meten, kunnen website-eigenaren prestatieproblemen opsporen en prioriteit geven aan verbeteringen die hun pagina’s gebruiksvriendelijker maken.
Regelmatige monitoring, gegevens van echte gebruikers en gerichte optimalisatie helpen websites om op de lange termijn goede Core Web Vitals-resultaten te behouden
Veelgestelde vragen
1. Wat is het verschil tussen velddata en labdata?
Velddata is afkomstig van echte gebruikers die een website bezoeken, terwijl labdata wordt verzameld in een gecontroleerde testomgeving. Velddata weerspiegelt de werkelijke ervaringen van gebruikers, terwijl labdata ontwikkelaars helpt om prestatieproblemen te reproduceren en te diagnosticeren.
2. Hoe kan ik mijn Core Web Vitals-scores verbeteren?
Je kunt je Core Web Vitals verbeteren door afbeeldingen te optimaliseren, overbodige JavaScript te beperken, serverresponstijden te verbeteren, caching in te schakelen en onverwachte layout shifts te voorkomen.
